Dit drieluik heeft voorlopig de titel ‘Altaarstuk’. In dit werk heb ik gezocht naar een vertaling en uitbeelding van schijnbaar uitzichtloze situaties van het huidige politieke klimaat en tegelijkertijd het universele verlangen van de mens naar een betere wereld. De Israëlisch/Palestijnse problematiek is als uitgangspunt gekozen maar moet niet als directe verwijzing worden gezien. Het ‘schijnbaar uitzichtloze’ kun je wel als een letterlijke constatering in het werk terugzien. De ondoordringbare façade van de skyline van New York (waar eens de Twin Towers stonden) aan de voorzijde van de buitenkant van dit werk en de scheidingsmuur met grenstorens in de binnenkant refereren naar de uitzichtloosheid van de cultureel politieke situatie van onze tijd. Op de achterzijde wordt de Akropolis verdrongen door een skyline, dat is samengesteld uit diverse wolkenkrabbers uit alle delen van de wereld.

Altaarstukken hadden, anders dan gewone schilderijen, in het verleden een specifieke functie. Zonder al te diep op dit aspect in te gaan kun je zeggen dat in het bijzonder bezinning, devotie en contemplatie op het afgebeelde kenmerkend is aan een altaarstuk. Uiteindelijk zijn daarom de vormelementen, als het drieluik op zich en het daarin verwerkte goud en de bogenarcade belangrijke aspecten van het geheel. De bogenarcade refereert naar de eeuwenoude, zowel Romeinse als christelijke, traditie om ‘de overwinning’ uit te beelden en het goud daarin verwijst naar datgene wat de mens als waardevol beschouwd. In die zin verwijst de lijst naar het verlangen van de mens naar een betere wereld. Samen met de geschilderde landschappen, de buitenkant in grisaille en de binnenkant met een expressionistische toets, zijn deze tegenstrijdige aspecten tot een nieuw dialectisch geheel gesmeed.

Van de binnenkant zijn vier versies, zoals hiernaast te zien is, gemaakt. Ze zijn verwisselbaar. Aan de laatste wordt nog gewerkt.

Dit werk is te beschouwen als een prototype. Ik zou graag in opdracht en in samenwerking een soortgelijk werk tot stand willen brengen. De thematiek kan dus van heel andere aard zijn. Waar het me om te doen is, is eventuele opdrachtgevers uit te dagen om een hernieuwde visie te ontwikkelen, en derhalve een andere relatie aan te nemen, ten opzichte van de schilderkunst.